Po śniadaniu ( jak zawsze: sok, kawa, pieczywo, owoce, odrobinka żółtego sera i wędliny, jakiś dżem w kosteczkach i JAJKA ) tu jedliśmy śniadania wyjątkowo skromne w porównaniu do innych miejsc.
Wyjechaliśmy ok. 11 i do przejechania mamy ok. 80 km.
Oczywiście adres następnego domu mamy od naszej gospodyni z Trynidadu.
Jest to bardzo pomocne, zwłaszcza dla nas, ponieważ język hiszpański nie jest najlepiej przez nas opanowany a nie wszyscy znają angielski, my z resztą też nie.
Trasa piękna, na drogach pusto. Często się zatrzymywaliśmy, żeby zrobić zdjęcia.
Główną atrakcją ogrodu utworzonego przez Kubański Instytut Ekologiczny, jest aleja porośnięta palmami królewskimi, narodowymi drzewami Kuby.
Na 97 ha można znaleźć ponad 2 tys odmian roślin.
Na szczęście byliśmy zaopatrzeni w spray przeciw komarom i żel gojący po ich ukąszeniu. Dziękuję moim dzieciom Agatce, Oldze, Bartusiowi i Darkowi za leki. Dzięki nim nie zostaniemy pożarci.
Ogród był naprawdę wart obejrzenia, ale temperatura i wilgotność powietrza zabójcza.
Dla Basi.
Dla Agatki.
Bez trudu znaleźliśmy naszą nową Casę Particulares. Zawsze mam obawę, gdzie tym razem będziemy spać. Czy będziemy zadowoleni, czy będziemy zmuszeni szukać nowego domu.
Na szczęście jest bardzo ładnie i czysto. Mieszkamy na pięterku z tarasem i bardzo miłymi gospodarzami.
Wieczorem poszliśmy na miasto. Pawłowi bardzo by się podobało. Szerokie ulice, dużo przestrzeni i piękne widoki. To jedno z najmłodszych miast na Kubie, zostało założone dopiero na początku XIXw.
W 2005 roku zabytkowe centrum zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Cienfuegos to jeden z głównych portów morskich na Kubie. Jest dużym ośrodkiem handlu cukrem a także kawy i tytoniu.
Paseo del Prado to najdłuższa ulica na Kubie. Jej koniec dobiega do nadbrzeża, gdzie zaczyna się Malecon wybudowany na wzór słynnego hawańskiego deptaku.
Po zmroku wracamy spacerkiem do naszej Casy. Chmurzy się, zobaczymy jak nasze plany na jutro. Mamy jechać do EL NICHO podziwiać wodospady.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz