środa, 6 kwietnia 2011

Paryż, piątek 18.03.2011

Ostatni dzień w Paryżu. Po śniadaniu opuściliśmy hotel i wybraliśmy się na zwiedzanie miasta metrem, ponieważ kierowcy musieli odpoczywać a następnie  poznosić nasze bagaże zostawione w jednym z pokoi.Pojechaliśmy do fabryki perfum, które musiałyśmy szybko opuścić bo Agatce było niedobrze. Poszłyśmy pooglądać piękną operę a następnie weszłyśmy do bajkowego domu towarowego La-Fayette.
Po czasie wolnym Bianka zakomunikowała nam, że w prezencie od firmy dostajemy wejście do muzeum figur woskowych. Zafundowałyśmy więc sobie randkę z Leonem zawodowcem i Fordem a Agatka była na zebraniu politycznym wielkich tego Świata.
Głodni i wyczerpani zwiedzaniem pojechaliśmy metrem na ostatni obiad .Zbiórka była o 16 , więc po zjedzeniu poszłyśmy jeszcze zakupić bagietki na drogę i trochę pooddychać Paryżem. Miałyśmy jeszcze chwilę ażeby posiedzieć przed centrum Pompidou.

Nadszedł  niestety kres naszej wycieczki i zgodnie z planem wyruszyliśmy w drogę do Polski o godzinie 16.
Pierwszy cel drogi powrotnej to Wrocław godzina 9.00 gdzie wysiadła Agatka. Czekał na Nią Bartek a ja ze śmierdzącym serem jechałam dalej na Warszawę.
Wycieczkę zaliczam do udanych oczywiście dzięki mojej współpasażerce Agatce. Teraz planujemy dalsze wojaże. Do zobaczenia niebawem. Dziękuję

Paryż, czwartek 17.03 2011

Po śniadaniu o godzinie 9.00 wyjechaliśmy z pod hotelu zobaczyć kolejne cuda Paryża. Niestety dzień był pochmurny i wietrzny a mieliśmy w planie podziwianie panoramy miasta z najwyższego punktu widokowego jakim jest wieża Eiffla.
 300 metrowa budowla została połączona za pomocą 2,5 miliona nitów. Okazała się budowlą mimo swoich 10 000 ton wyjątkowo lekką. Wywiera taki sam nacisk na powierzchnię ziemi jak człowiek siedzący na krześle.Została ona oddana 30 marca 1889 r. i po zakończeniu koncesji przyznanej Eifflowi czyli w 1909r miała być rozebrana.Została uratowana dzięki radiotelegrafii i jej zastosowaniu w wojsku. Dzisiaj jest natomiast symbolem Paryża i jego damą.
Mimo moich obaw przed wjazdem na wieżę, wjechałam. Musiałam przesłać zdjęcia Pawłowi i Bartkowi, że jestem i udowodnić jaka jestem odważna.
Po przeżyciach w powietrzu pojechaliśmy stabilnym autokarem za Paryż do 21 dzielnicy biurowców i wieżowców oraz trzeciego łuku triumfalnego o kształcie wydrążonego sześcianu o boku 110m. Między filarami "żagiel" inżyniera P. Ricea. Obecnie dzielnicę zamieszkuje 30 000osób a 100 000 przyjeżdża tu codziennie do pracy.
Po wycieczce w przyszłość wróciliśmy do starego Paryża aby przepłynąć po Sekwanie i podziwiać jego urok z wody.Wyruszyliśmy z pod wieży Eiffla i płynęliśmy do wyspy św. Ludwika i z powrotem.
Wracając do hotelu przejeżdżaliśmy przez 16 dzielnicę gdzie znajduję się najlepsze sklepy i mieszkają najbogatsi Paryżanie. Zauważyłam też, ze bardzo dużo jest tras rowerowych i ludzi korzystających z wypożyczalni rowerów znajdujących się co kilka ulic.
Po powrocie do hotelu wyszłyśmy z Agatką na zakupy do pobliskich sklepów. W związku z nasilającym się bólem gardła musiałam zakupić w aptece coś do ssania i zrobiłyśmy zakupy spożywcze w pobliskim markecie.Oczywiście obowiązkowo sery, bagietkę i dżemy z figi. Po sytej kolacji , pakowanie, mycie i spanie ostatnią noc. Szkoda, że to już koniec.

poniedziałek, 4 kwietnia 2011

Paryż, środa 16.03.2011

Po "obfitym" hotelowym  śniadaniu (francuski rogalik croissant, dżem, masło i kawa lub herbata oraz pół bagietki) wyruszyliśmy na dalszy podbój Paryża. Dzisiejszy dzień zaczynamy od pałacu i ogrodów Wersalu. Do pałacu wchodzi się przez bramę główną ozdobioną  herbem królewskim
Pokaźnych rozmiarów pałac Ludwika XIV należało zwiedzać wybiórczo. Nie można było pominąć sławnej Galerii Zwierciadlanej a także apartamentów pary królewskiej.                                                           
Po wyjściu z pałacu naszym oczom ukazały się piękne przestronne połacie ogrodów królewskich. Centralnym ich punktem jest Sadzawka Apollina z brązową rzeźbą pośrodku. W labiryncie dróżek i krzewów co rusz odkrywałyśmy nowe fontanny i zakamarki. Muszę przyznać, że była to męcząca wędrówka i w poszukiwaniu fontanny ze smokiem Agatka wyruszyła sama zostawiając mnie na ławeczce pod rzeźbą urodziwego młodzieńca.
Po dotlenieniu się w ogrodach królewskich pojechaliśmy sprawdzić jakie zbiory zgromadzili w Luwrze.Muzeum zostało założone w 1793r, by pomieścić królewskie zbiory sztuki, które powiększano do momentu gdy ich znaczna część nie mogła być już eksponowana.To skłoniło prezydenta Mitteranda do renowacji i rozbudowy muzeum.Obszerny hol pod szklaną piramidą prowadzący do trzech głównych skrzydeł budzi cały czas kontrowersje.                                                                                                          Zbiory są imponujące. Obowiązkowo zobaczyłyśmy "Mona Lisa" Leonarda da Vinci
"Wenus z Milo",obrazy Tycjana, sztukę starożytnego Egiptu. Mimo dokładnego planu muzeum, nie mogłyśmy zwiedzać go zgodnie z wytyczoną przez siebie trasą. Na przeszkodzie  stanęły nam SCHODY niekończące się i biegnące w różnych kierunkach. Po kilkakrotnym wejściu na starożytny Egipt zaczynałam wpadać w panikę zwłaszcza, że nogi już nie chciały chodzić.Moja kochana opanowana Agatka wyprowadziła nas w końcu do wyjścia.Dobrze, że ze mną pojechała.
Przy Luwrze na placu Napoleona znajduje się również pierwszy z trzech i najmniejszy Łuk Karuzelu ufundowany przez cesarza Napoleona.
W drodze do głównego łuku Tryumfalnego obejrzeliśmy piękne muzeum Inwalidów .Jest to były szpital dla weteranów wojennych. gdzie w bocznych skrzydłach mieści się muzeum Wojska, Artylerii i Makiet a w krypcie kościoła spoczywają prochy Napoleona, przywiezione w roku 1840 z wyspy św. Heleny. W sarkofagu z fińskiego czerwonego porfiru znajduje się sześć trumien, z których ostatnia zawiera szczątki Cesarza.
Następnie nasi wytrawni kierowcy dowieźli nas do głównego Łuku Tryumfalnego, który jest kolejnym z traktu królewskiego. Było warto bo widok na najpiękniejszą aleję świata i na gwiaździście rozchodzące się 12 ulic był imponujący.Ruch na rondzie makabryczny, byłam bardzo  zdziwiona z jaką prędkością wciskają się auta wjeżdżające na rondo i jeszcze rowerzyści i motocykliści. Po tych trudach dnia pojechaliśmy coś zjeść . Mieliśmy bony żywnościowe na 8 euro i możliwość wyboru dań w popularnych Bistro. Za zwyczaj wybierałyśmy z Agatką owoce, ryby i dostępne dodatki. Wychodziłyśmy najedzone.
Wykończeni i szczęśliwi wróciliśmy do hotelu. Z zasypianiem chyba nikt nie miał problemu.