3.05.2014 ( sobota ) Wenecja
Przestało padać i nawet zaczyna wychodzić słoneczko. Noc na parkingu minęła spokojnie.
Śniadanko i w drogę na zwiedzanie. Bardzo jestem ciekawa Wenecji, bo opinie są różne.
Mój kochany organizator i przewodnik , zaopatrzony w nawigacje telefoniczną, prowadzi nas do miasta.
Nie usłyszał mojego cichego, że są tu autobusy i pociąg. Stwierdził, że to niedaleko.
Hmm, nagle doszliśmy do autostrady prowadzącej do Wenecji. Samochody używały sygnałów dźwiękowych na nas, ale cóż, przemy do przodu. Następna emocja zafundowana, już się bałam, ze dzisiaj będzie spokojnie.
Na szczęście doszliśmy do nieczynnej informacji turystycznej. Tu przy najmniej było bezpiecznie.
Nie było innego wyjścia, bo wrócić nie mogliśmy jak zabawić się w autostopowiczów.
Muszę przyznać, że kierowcy z politowaniem na nas patrzyli i ze zdziwieniem jak tam się dostaliśmy.
Na szczęście zatrzymał się Holender chcąc uzyskać informacji i nas zabrał.
Droga do Wenecji jeszcze miała 7 km.
Jesteśmy, kupiliśmy bilety na tramwaj wodny i płyniemy na Plac Św. Marka.
Dotarliśmy na Plac Św. Marka gdzie znajduje się piękna Bazylika.
Bazylika św. Marka zbudowana została w Wenecji dla pochowania relikwii św. Marka.
Najcenniejszy i najwspanialszy zabytek sakralny.
. Sanktuarium bogate jest w dzieła sztuki wschodniej, które gromadzone były tu przez wieki. Architektura świątyni i wnętrza, sprawia, że kościół Św. Marka jest dziełem jedynym w swoim rodzaju w Europie.
Plac Św. Marka robi ogromne wrażenie, szkoda tylko, ze wszyscy ludzie chcieli go podziwiać tak jak my.
W takim tłoku, zwiedzanie było bardzo utrudnione. Uciekaliśmy w uliczki, ale i tu było tłoczno.
Na przystani, dostałam od Andrzeja obraz do mojej domowej kolekcji. Ładniutki, już niedługo zawiśnie na ścianie.
Wenecja jest przeurocza zwłaszcza na tych małych uliczkach, poprzecinanych kanałami.
Włócząc się po uliczkach dotarliśmy do dzielnicy żydowskiej najstarszej na Świecie. To właśnie z tąd pochodzi nazwa getta, ale tu ono miało pozytywne skojarzenia. W kawiarence przeczekaliśmy mały deszcz i ruszyliśmy w stronę dworca, żeby dostać się na parking.
Po drodze kupiłam sobie w końcu kawałek pizzy ze szpinakiem, który to kawałek spałaszowałam w pociągu.
Z małymi problemami dojechaliśmy do naszego autka i po krótkim odpoczynku, jedziemy już do domu.
Mamy 1026 km do Getyngi. Na nocleg Andrzej już chciałby dojechać do Niemiec.
Droga nie była dobra, bo znowu zaczęło padać ,ale zgodnie z planem nocowaliśmy w Niemczech. niedaleko Monachium.
4.05.2014 ( niedziela )
Po małym śniadaniu na parkingu, jedziemy do domu. Pogoda się poprawiła , także jedzie się spokojnie.
Na 15 dojechaliśmy na proszony obiad do Gosi, która zrobiła nam wielką frajdę gotując NORMALNE jedzenie, dziękujemy.
Jesteśmy w domku, podsumowując, był to bardzo udany wyjazd, bardzo dużo się działo, dużo zobaczyliśmy, dużo się nachodziliśmy. Przejechaliśmy ponad 3500km.
Bardzo dziękuję Andrzejowi za tak wspaniałą przygodę.
Do zobaczenia wkrótce.































