1.05.2014 (czwartek )
Po śniadaniu, ruszamy dalej. Tym razem kierujemy się na Riwierę Włoską do La Spezi.
Na trasie mamy Pizę, w której Andrzej nie był a ja chętnie jeszcze raz zobaczę krzywą wieżę.
Widoki na trasie nadal wspaniałe.
Pogoda dopisuje, także idziemy zobaczyć krzywą wieżę.
jedna z najbardziej znanych budowli świata, odwiedzana rocznie przez ok. 10 milionów turystów; symbol miasta Pizy. W istocie jest dzwonnicą katedralną i należy do kompleksu zabudowań w stylu romańskim
Wkrótce po rozpoczęciu budowy w 1174 r. wieża zaczęła odchylać się od pionu, co próbowano korygować w czasie budowy. Budowa wieży miała miejsce w 3 etapach. Cała budowa trwała 177 lat. Mimo niebezpieczeństwa, jeszcze w 1350 r. dodano ostatnie piętro, w którym umieszczono dzwony.
Wieża jest zbudowana z białego marmuru, liczy osiem kondygnacji. Jej masę ocenia się na 14 tysięcy ton. Została zaprojektowana przez Guglielmo i Bonanno Pisano.
Obecnie wieża ma wysokość 54,98 m, odchyliła się zaś od pionu o około 5 m (średnio o 1 mm rocznie). Od 1911 r. pomiary te są co roku aktualizowane.
Pogoda piękna, więc uciekamy od tego tłumu i jedziemy na wybrzeże.Opuszczamy Toskanię.
Riwiera Włoska to wybrzeże Morza Liguryjskiego we Włoszech, przedłużenie Riwiery Francuskiej (Lazurowego wybrzeża). Ciągnie się od granicy z Francją do miasta La Spezia
Współczesne granice miasta ustanowione były już w czasach rzymskich. La Spezia od wieków była miastem portowym.
Obecnie to 100 tysięczne miasto. Przeważająca część mieszkańców utrzymuje się z pracy w tutejszym porcie.
Pojechaliśmy dalej, żeby dotrzeć do malutkich wiosek na skalistym wybrzeżu, malowniczo położonych, wzdłuż linii brzegowej, do których do niedawna można było dotrzeć jedynie drogą morską.
Nieświadoma niczego, zgodziłam się od razu i nawet na początku byłam bardzo szczęśliwa.
Widoki coraz piękniejsze a droga coraz bardziej stroma. Jechaliśmy skalistym wybrzeżem nad samym morzem. Było bardzo wysoko i stromo!!!
Cudnie, czułam się jak w niebie, nawet chmury były pod nami. Szkoda tylko, że tak wysoko!!!!
Droga była coraz bardziej kręta i zaczęło się robić ciemno. Nie znając dalszej drogi i nie mając gwarancji, że gdzieś uda nam się dojechać, Andrzej zaproponował nocleg na parkingu na skarpie. Nie chciałam nocować nad przepaścią.
Mimo zapewnień, ze będzie dobrze, że dołączymy do Francuzów, którzy tam stali, wolałam zjechać na parking na dół. No ,cóż nie jestem idealnym towarzyszem podróży. Zjechaliśmy do La Spezi na nocleg.
.Znaleźliśmy parking i szykowaliśmy się na następny dzień, który miał być jeszcze bardziej emocjonujący.
Ciekawa jestem co też wydarzy się nazajutrz?


















Brak komentarzy:
Prześlij komentarz