niedziela, 31 stycznia 2016

15.12.2015. HAWANA

Koniec natury, pięknych krajobrazów wracamy do miasta. Po nasyconej, głębokiej zieleni i tropikalnej roślinności, jedziemy do zadymionej, głośnej i gorącej Hawany.
Droga szybko nam minęła, mieliśmy tylko ok 80km. Na pustej autostradzie też jest ciekawie. Czasami ktoś pod prąd pojedzie, czasami na przełaj itd
W Hawanie okazało się, że Aymee nie ma miejsca u siebie i podrzuciła nas kilka przecznic do swojej znajomej. Bardzo sympatyczna starsza pani i dobre warunki.








Pojechaliśmy oddać nasz samochodzik. Trochę się denerwowałam czy nam przyjmą bez problemów  i czy zwrócą kaucje , bo trochę przeżył a poza tym Andrzej coś tam odrywał i wyrzucał jak za głośno klekotało jednym słowem  nie oszczędzał go.
Przekazanie mimo moich obaw  odbyło się szybko i sprawnie, nawet nie oglądali auta. Wyglądało to tak, jakby się ucieszyli, że w ogóle jesteśmy.  Kaucje oczywiście oddali, także mamy jeszcze trochę kasy na rozpustę.
Wracając poszliśmy jeszcze raz do hotelu Continental. Piękny ten Hotel i tyle sław  tam mieszkało.Kawał historii. Doba kosztuje 340 CUC.



Zamówiliśmy na jutro przejazd taxi retro, pięknym różowym Pontiaciem.
Kupiliśmy też bilety na TROPICANA  na dzisiejszy wieczór. W drodze na kwaterę zjedliśmy obiadek. Niestety tonie było smaczne.
Zamówiliśmy sobie regionalne  jedzonko , czyli dla mnie ROPA VIEJA (rozdrobniony stek wołowy w pomidorach) a Andrzej zamówił LOMO DE CERDO (polędwiczki wieprzowe )  Może jeszcze uda nam się coś zjeść pysznego.
Po obiedzie poszliśmy do słynnej lodziarni COPPELIA, żeby spróbować tych słynnych lodów, trzeba stać w kolejce ( czasami nawet kilkadziesiąt minut)
Kubańczycy szaleją za tymi lodami, musieliśmy więc sprawdzić.
COPPELIA otwarta w 1966r. oferowała lody w 25 smakach. Obecnie  dostępnych jest tylko kilka, przeważnie dwa w ciągu dnia. Lodziarnia powstała w ramach projektu, którego inicjatorem był Fidel Castro. W ten sposób chciano spopularyzować spożywanie mleka przez obywateli. Do produkcji deseru sprowadzono maszyny z Europy. Była to jedna z największych tego typu kawiarni na Świecie, otoczona parkiem. Od lat 60. XXw. obiekt jest nieprzerwanie otwarty, za lody płaci się w peso kubańskim.
Niestety, my nie byliśmy nimi tak zauroczeni, ale spróbowaliśmy.





Na Rewie musieliśmy się przebrać. Obowiązuje strój galowy. Taksówkarz, który nas zawiózł obiecał czekać po zakończeniu spektaklu.
Było cudnie. Dziewczyny i chłopcy zgrabni i piękni. Kolorowe stroje, muzyka. Wszystko to tworzyło niesamowity nastrój. Trzeba to zobaczyć będąc na Kubie.





 

 


 
 
 

Taxi czekało, więc po północy byliśmy na kwaterze. My do łóżeczka a Wy wstajecie, w Europie jest 6 rano.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz