Agra 28.01.2013
Wyruszyliśmy zgodnie z planem, jesteśmy bardzo zdyscyplinowani i mamy nadzieję, że tak będzie do końca wyprawy. Warunki sanitarne w hotelu były zadowalające.Nie wiem czy to ze zmęczenia nie widzieliśmy mankamentów czy po prostu nie chcemy grymasić. Do taksówki odprowadzały nas małpy, których było bardzo dużo i nie bały się niczego.
Po drodze do Agry wstąpiliśmy do świątyni Sikhów. To było dla nas szokujące przeżycie. Zaskoczyło nas tępo z jakim musimy przystosować się do nowych zasad higieny i uśpić naszą bujną wyobraźnie. Oj niektórzy by nie dali rady . Zasad żadnych ale żyjemy i mamy się dobrze Agatko.
Tak więc musieliśmy zdjąć obuwie i skarpetki, nałożyć chustkę na głowę ( nie jednorazową ) i przejść przez zbiornik z wodą do świątyni, gdzie przy śpiewie i grze na dziwnych instrumentach regionalnych usiłowaliśmy medytować. Nogi mi marzły ale nie tylko to nie pozwalało mi się skupić na medytacji. Patrząc na przerażenie Elenki też wiedziałam, że myśli o bakteriach i grzybach. To był dopiero początek.
Po chwili udawanej medytacji musieliśmy zaliczyć obowiązkowy poczęstunek. Na wielkiej hali usiedliśmy rzędem po turecku na długim chodniku i czekaliśmy ( ja z Elenką na swój koniec ) na jedzenie. Andrzej jest bardzo opanowany i niczego się nie boi. Jeden z mnichów rozdawał metalowe tacki jako talerze, drugi z kotła chochlą wrzucał jedzenie tzn. bryję czegoś, następny rozrzucał w złożone ręce chapati czyli chlebki w formie placków z mąki i wody pieczonych na suchej patelni albo na specjalnych paleniskach. Zjedliśmy i żyjemy i nawet to nie było takie złe. A to dopiero początek!!!
Po tak wspaniałej uczcie pojechaliśmy do głównego celu dzisiejszego dnia do Tadż Mahal.
Został on wzniesiony przez Szahadżahana z dynastii Wielkich Mogołów na pamiątkę przedwcześnie zmarłej przy porodzie 14 dziecka ukochanej żony Mumtaz Mahal. Mauzoleum bywa nazywane świątynią miłości.
Kompleks budowlany składa się z głównej świątyni z wielką kopułą, w kształcie cebuli, charakterystyczną dla sztuki islamu i olbrzymią bramą, symbolizującą wrota do Raju. Jest ona osadzona na plincie, w której rogach stoją cztery minarety – wieże z ktorych imam nawołuje wiernych do modlitwy. Uzupełnieniem kompleksu są standardowe elementy tego typu budowli: kanały wodne oraz podzielony na cztery części ogród krajobrazowy. Konstrukcja ogrodu perskiego przed mauzoleum imituje muzułmańskie wyobrażenie raju,
Według legendy przed śmiercią zobowiązała męża do spełnienia 3 obietnic: nigdy się nie ożenić, zaopiekować się dziećmi oraz postawić na jej cześć budynek, który będzie ją upamiętniał po śmierci. Zrozpaczony małżonek spełnił wszystkie prośby . Postanowił zbudować na jej cześć grobowiec-mauzoleum, który byłby godzien jego zmarłej żony – budowlę nie mającą porównywalnego odpowiednika w świecie
Budowa Tadź Mahalu trwała dwadzieścia dwa lata (1632–1654) i pracowało przy niej, według różnych podań, od 20 do 25 tysięcy robotników. Zbudowany jest z marmuru . Marmurowe powierzchnie pokryte są tysiącem kamieni szlachetnych, półszlachetnych i dekoracji kaligraficznych z czarnego marmuru.
To co ujrzeliśmy zaparło nam dech w piersiach. W słońcu biały marmur lśnił i wydawał się jeszcze większy. Po nasyceniu się widokiem tego cudu, pojechaliśmy na nocleg do Rathamburg do hotelu " Dom Tygrysa"
Tam czekała nas miła niespodzianka oprócz pysznej kolacji , dogoniły nas nasze zaginione bagaże, które jechały za nami taksówką. Jedynie walizka Elenki polubiła Helsinki i jeszcze nie dotarła do Indii.
Nawet nie przypuszczałam, że można tak cieszyć się ze swoich rzeczy .Uradowani i zmęczeni zasnęliśmy głębokim snem. Jutro czekają nas następne przygody.
Wyruszyliśmy zgodnie z planem, jesteśmy bardzo zdyscyplinowani i mamy nadzieję, że tak będzie do końca wyprawy. Warunki sanitarne w hotelu były zadowalające.Nie wiem czy to ze zmęczenia nie widzieliśmy mankamentów czy po prostu nie chcemy grymasić. Do taksówki odprowadzały nas małpy, których było bardzo dużo i nie bały się niczego.
Po drodze do Agry wstąpiliśmy do świątyni Sikhów. To było dla nas szokujące przeżycie. Zaskoczyło nas tępo z jakim musimy przystosować się do nowych zasad higieny i uśpić naszą bujną wyobraźnie. Oj niektórzy by nie dali rady . Zasad żadnych ale żyjemy i mamy się dobrze Agatko.
Tak więc musieliśmy zdjąć obuwie i skarpetki, nałożyć chustkę na głowę ( nie jednorazową ) i przejść przez zbiornik z wodą do świątyni, gdzie przy śpiewie i grze na dziwnych instrumentach regionalnych usiłowaliśmy medytować. Nogi mi marzły ale nie tylko to nie pozwalało mi się skupić na medytacji. Patrząc na przerażenie Elenki też wiedziałam, że myśli o bakteriach i grzybach. To był dopiero początek.
Po chwili udawanej medytacji musieliśmy zaliczyć obowiązkowy poczęstunek. Na wielkiej hali usiedliśmy rzędem po turecku na długim chodniku i czekaliśmy ( ja z Elenką na swój koniec ) na jedzenie. Andrzej jest bardzo opanowany i niczego się nie boi. Jeden z mnichów rozdawał metalowe tacki jako talerze, drugi z kotła chochlą wrzucał jedzenie tzn. bryję czegoś, następny rozrzucał w złożone ręce chapati czyli chlebki w formie placków z mąki i wody pieczonych na suchej patelni albo na specjalnych paleniskach. Zjedliśmy i żyjemy i nawet to nie było takie złe. A to dopiero początek!!!
Po tak wspaniałej uczcie pojechaliśmy do głównego celu dzisiejszego dnia do Tadż Mahal.
Został on wzniesiony przez Szahadżahana z dynastii Wielkich Mogołów na pamiątkę przedwcześnie zmarłej przy porodzie 14 dziecka ukochanej żony Mumtaz Mahal. Mauzoleum bywa nazywane świątynią miłości.
Kompleks budowlany składa się z głównej świątyni z wielką kopułą, w kształcie cebuli, charakterystyczną dla sztuki islamu i olbrzymią bramą, symbolizującą wrota do Raju. Jest ona osadzona na plincie, w której rogach stoją cztery minarety – wieże z ktorych imam nawołuje wiernych do modlitwy. Uzupełnieniem kompleksu są standardowe elementy tego typu budowli: kanały wodne oraz podzielony na cztery części ogród krajobrazowy. Konstrukcja ogrodu perskiego przed mauzoleum imituje muzułmańskie wyobrażenie raju,
Według legendy przed śmiercią zobowiązała męża do spełnienia 3 obietnic: nigdy się nie ożenić, zaopiekować się dziećmi oraz postawić na jej cześć budynek, który będzie ją upamiętniał po śmierci. Zrozpaczony małżonek spełnił wszystkie prośby . Postanowił zbudować na jej cześć grobowiec-mauzoleum, który byłby godzien jego zmarłej żony – budowlę nie mającą porównywalnego odpowiednika w świecie
Budowa Tadź Mahalu trwała dwadzieścia dwa lata (1632–1654) i pracowało przy niej, według różnych podań, od 20 do 25 tysięcy robotników. Zbudowany jest z marmuru . Marmurowe powierzchnie pokryte są tysiącem kamieni szlachetnych, półszlachetnych i dekoracji kaligraficznych z czarnego marmuru.
To co ujrzeliśmy zaparło nam dech w piersiach. W słońcu biały marmur lśnił i wydawał się jeszcze większy. Po nasyceniu się widokiem tego cudu, pojechaliśmy na nocleg do Rathamburg do hotelu " Dom Tygrysa"
Tam czekała nas miła niespodzianka oprócz pysznej kolacji , dogoniły nas nasze zaginione bagaże, które jechały za nami taksówką. Jedynie walizka Elenki polubiła Helsinki i jeszcze nie dotarła do Indii.
Nawet nie przypuszczałam, że można tak cieszyć się ze swoich rzeczy .Uradowani i zmęczeni zasnęliśmy głębokim snem. Jutro czekają nas następne przygody.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


Taki lekki flashback z zajec z parazytologii i mikrobiologii towarzyszyl mi podczas pierwszej czesci tego wpisu... :) Ale widze, ze bylas bardzo dzielna i zjadlas wszystko - tu bym wymiekla na pewno, no bo jak sie zapytac, czy sa tam jakies zwierzece kawalki...
OdpowiedzUsuńTadz Mahal super :) Tego akurat bardzo zazdroszcze :)