wtorek, 26 lutego 2013

30.01.2013  Kumbhalgarh

 Po wczesnym śniadaniu pojechaliśmy na zwiedzanie pałacu na murach fortu Kumbhalgarh. Było wysoko ale widoki i piękny pałac wynagrodził nam nasz trud.





 w górnej części drzwi montowali kolce w obronie przed atakiem słoni.











 w drodze do pałacu spotkaliśmy uczestników festiwalu tańca.


Później u podnóża murów obronnych obejrzeliśmy i czynnie uczestniczyliśmy w festiwalu tańca i śpiewu. Bajecznie kolorowe regionalne stroje tancerek i tancerzy i muzyka i słońce były dla nas niezapomnianym przeżyciem.











W trakcie występu  młodej tancerki Elenka z Ewelinką zostały zaproszone do wspólnego tańca. Dziewczyny bardzo dobrze sobie poradziły.


To nie był koniec niespodzianek. Andrzeja, Ewelinkę i mnie zaproszono do konkursu wiązania turbanu. Łatwizna, 9 metrów sztywnego materiału zawiązać na głowie. Efekt naszej pracy był zaskakująco udany :) ale puchar mamy i zaistnieliśmy w regionalnej telewizji.










Po ochłonięciu i lekkim posiłku w hotelu pojechaliśmy do pięknej świątyni Ranakpur Jain Temple.
Trasa była wyjątkowo urokliwa i stroma. Przejeżdżaliśmy przez malownicze wioseczki i mijaliśmy bajecznie kolorowe kobiety.
W jednej z wiosek napotkaliśmy średniowieczny mechanizm nawadniający pole. Jest to rarytas na skalę światową. Nie mogliśmy tego nie udokumentować.









Wszyscy sobie pojeździliśmy i przyczyniliśmy do nawodnienia pola. Nie wiem czy muły były zadowolone ale na pewno takiego zainteresowania nikt im nie okazywał. Po krótkiej przerwie pojechaliśmy  dalej malowniczą trasą do świątyni.







Świątynia jest przepiękna. Cała z marmuru, który koronkowo wyrzeźbiony wydawał się lekkim i delikatnym. Nie mogliśmy oczu oderwać i nadziwić się jak to można było zbudować?
Opiekują się nimi wyznawcy dżinizmu.
Dżinizm-to jedna z wielu religii Indii...około 5 milionów wyznawców na całym świecie,ma wspólne korzenie z buddyzmem,wyznawcy są ścisłymi wegetarianami (nie tylko nie jedzą mięsa, jajek ale i ziemniaków i cebuli itp,wierzą ze posiadają mikroskopijne dusze),wyznają zasadę nie czynienia krzywdy nikomu i niczemu....czyli żyj i pozwól żyć innym.Wyznawcy dżinizmu ,to niewielki procent mieszkańców Indii,lecz należą do jednej z zamożniejszych grup,często zajmują się handlem diamentami,Na prace w polu nie pozwala im wiara,w ziemi znajdują się rożne żywe istoty,cześć z nich należąca do grupy" białego odzienia",ubiera się na biało i nosi maski na ustach ,żeby przez przypadek nie połknąć jakiejś muszki.Są przypadki,ze idąc ,zamiatają miękkimi liśćmi drogę przed sobą,żeby na jakieś żyjątko ...nie nadepnąć.Inna grupa są zwolennicy"niebiańskiego odzienia",można myśleć ,Ci ubierają się na niebiesko......łatwo można ich rozpoznać,...chodzą nago). Można by długo ,wymieniać ekstremalne przykłady dżinizmu....zainteresowanych odsyłam do literatury,a ja zapraszam do obejrzenia świątyni.
Chcąc wejść do świątyni nie można mieć nic na sobie wykonanego ze skóry, oczywiście tak jak do każdej wchodzi się boso.
Po wejściu nie mogliśmy opanować swojego zauroczenia.

 Było tu cicho, majestatycznie i cudnie.









 w czasie zwiedzania podszedł do nas mnich dżinista i pobłogosławił nas , modląc się w charakterystyczny dla nich sposób.






Przed świątynią piękne drzewo banyan, które jest drzewem narodowym Indii i małpy do których już jesteśmy przyzwyczajeni.





Szybko wracaliśmy do fortu na drugi dzień koncertów i spektakl światła i dźwięku. Niestety nie miałam już siły delektować się tym widowiskiem. Zmęczenie dało mi się we znaki. Na szczęście nie tylko mi i wróciliśmy trochę szybciej niż to było zaplanowane do hotelu.



 Po tak ciekawym i pełnym wrażeń kolejnym dniu zjedliśmy z apetytem kolacje i szybciutko spać bo jutro wcześnie wstajemy.


1 komentarz:

  1. Bajkowo :) Ten dzien mi sie najbardziej podoba :) I nawet jest akcent stomatologiczny :D
    Btw. zdajesz sobie sprawe, ze Andrzej lepiej od Was wyglada w turbanie :P

    OdpowiedzUsuń