niedziela, 2 czerwca 2013

Niemcy, Wernigerode

Wernigerode   12.05.2013 r.

W niedzielny poranek postanowiliśmy zwiedzić okolicę Getyngi i porywając gości z Kanady Irenkę i Bogusia pojechaliśmy do Wernigerode.
Wernigerode - jest to  34-tysięczne miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, w powiecie Harz, położone nad rzeką Hommelte.  Kiedyś należało do dawnego NRD.
Atrakcją  urokliwego miasteczka jest zamek.Zamek  widoczny jest z daleka. Można do niego dojechać turystyczną kolejką lub z centrum Wernigerode dotrzeć pieszo.








  Ze średniowiecznego zamku, gdzie podczas polowań w lasach Gór Harz zatrzymywali się niemieccy cesarze, zmieniał się dzięki kolejnym właścicielom, takim jak w XVII wieku graf Ernst von Stolberg – Wernigerode czy w drugiej połowie XIX wieku hrabia Otto von Stolberg, który dla swej żony Anny wprowadził tu wiele udogodnień. Hrabina uzdolniona plastycznie z okien swej pracowni malarskiej mogła podziwiać nie tylko położone w dole miasteczko Wernigerode, ale i całe pasmo Gór Harz z jego najwyższym szczytem Brocken (1142 m n.p.m.)

Od 1930 roku część zamku jest udostępniona do zwiedzania, choć potomkowie dawnych właścicieli mieszkający w zachodniej części Niemiec wciąż procesują się o odzyskanie dawnych włości











 Zamek uważany jest za jedno z najlepszych muzeów dawnych wnętrz w Niemczech. Turyści mogą zwiedzać kilkadziesiąt pomieszczeń wyposażonych w dawne meble, obrazy, kolekcje porcelany. W dawnym gabinecie grafa Ottona von Stolberg – Wernigerode ma się wrażenie, że graf tylko na chwilę wyszedł z pomieszczenia pozostawiając biurko, fotel i swoje popiersie. Podobne wrażenie towarzyszy mi w sypialniach oraz w ogromnej jadalni, gdzie na długim stole stoi gotowa do przyjęcia gości zastawa. A za czasów grafa Ottona bywali tu tacy goście jak choćby Otto Bismarck, zwany Żelaznym Kanclerzem, który tu napisał kilka swoich ustaw.


















 Po zwiedzeniu zamku i dziedzińca oraz wypiciu kawy i małym odpoczynku. Pojechaliśmy zwiedzić miasto.
 Podobno nie znajdzie się tu dwóch takich samych kamienic budowanych metodą ryglową, zwaną też szachulcową czy pruskim murem. Spacer kolorowymi uliczkami  to prawdziwa przyjemność. Wśród kamienic można znaleźć nawet te pochodzące z XVI wieku i, co ciekawe, nie są one muzeami lecz zwykłymi domami mieszkalnymi.

























Była to bardzo udana wycieczka, dziękuje Andrzejowi za pokazanie  tak pięknego miasta a Irence i Bogusiowi za miłe towarzystwo.
Jakie będzie następne miasto??


1 komentarz:

  1. fajne te niemieckie miasteczka! :)
    szkoda, ze polskie zamki maja takie biedne 'wnetrza' :(

    OdpowiedzUsuń