2.02.2013 Jaisalmer
Dzisiaj dostaliśmy od naszego szefa luźny poranek. Śniadanie zjedliśmy dopiero o 9.00 ale sami bo Elenka, Ewelinka i Lokesh zaspali. Na 10.00 mieliśmy zamówiony masaż ajurwerdyjski w hotelowym SPA. Byłam zawiedziona oprawą i wykonaniem, jestem wymagająca i bylejakość mnie nie zadowala. Później kawusia i leniwe rozmowy w pięknym hotelowym apartamencie.
Po 14.00 czas wolny się skończył i pojechaliśmy na pustynie. Tam czekały nas niespodzianki przygotowane przez Lokesha.
Pierwszą atrakcją była opuszczona w ciągu jednej nocy wioska, która została zachowana w nienaruszonym stanie przez setki lat. Legenda mówi, że cała wioska uciekła jednej nocy solidarnie z księżniczką, która nie chciała wydać się za księcia z niższej kasty.
Następnie pojechaliśmy pojeździć na wielbłądach. Wysoko jakoś mi było i nie bardzo wygodnie. Na szczęście nie trwało to długo. Oczywiście tylko mi było źle, cała nasza ekipa była zadowolona zwłaszcza Elenka, która czuła się jak Nel z Sienkiewiczowskiej powieści.
Wielbłądy zostawiły nas na pustyni po pół godzinny marszu i wróciły do bazy. Nas przejęli tubylcy i zawładnęli nami całkowicie. Gromada kolorowych kobiet i dzieci śpiewała i tańczyła z nami. Wyglądali bajecznie.
Po krótkiej zabawie zostawiliśmy ich i udaliśmy się na przechadzkę po pustyni. Okazało się, że czekamy na dżipa. W błogim lenistwie i na ciepłym piaseczku czas nam szybko mijał i słońce zaczęło zachodzić.
Doczekaliśmy się w końcu na autko i całe szczęście bo przejażdżka była bardzo ekstremalna i zapierająca dech . Oj podobało mi się bardzo. Było szybko i niebezpiecznie. Później pojechaliśmy do bazy gdzie miały się odbyć występy artystyczne. Były tańce i popisy tutejszych artystów.
Roztańczeni i rozbawieni wróciliśmy do hotelu gdzie przy kolacji również dopisywały nam humory.
Zobaczymy co przyniesie jutrzejszy dzień.
Dzisiaj dostaliśmy od naszego szefa luźny poranek. Śniadanie zjedliśmy dopiero o 9.00 ale sami bo Elenka, Ewelinka i Lokesh zaspali. Na 10.00 mieliśmy zamówiony masaż ajurwerdyjski w hotelowym SPA. Byłam zawiedziona oprawą i wykonaniem, jestem wymagająca i bylejakość mnie nie zadowala. Później kawusia i leniwe rozmowy w pięknym hotelowym apartamencie.
Po 14.00 czas wolny się skończył i pojechaliśmy na pustynie. Tam czekały nas niespodzianki przygotowane przez Lokesha.
Pierwszą atrakcją była opuszczona w ciągu jednej nocy wioska, która została zachowana w nienaruszonym stanie przez setki lat. Legenda mówi, że cała wioska uciekła jednej nocy solidarnie z księżniczką, która nie chciała wydać się za księcia z niższej kasty.
Następnie pojechaliśmy pojeździć na wielbłądach. Wysoko jakoś mi było i nie bardzo wygodnie. Na szczęście nie trwało to długo. Oczywiście tylko mi było źle, cała nasza ekipa była zadowolona zwłaszcza Elenka, która czuła się jak Nel z Sienkiewiczowskiej powieści.
Wielbłądy zostawiły nas na pustyni po pół godzinny marszu i wróciły do bazy. Nas przejęli tubylcy i zawładnęli nami całkowicie. Gromada kolorowych kobiet i dzieci śpiewała i tańczyła z nami. Wyglądali bajecznie.
Po krótkiej zabawie zostawiliśmy ich i udaliśmy się na przechadzkę po pustyni. Okazało się, że czekamy na dżipa. W błogim lenistwie i na ciepłym piaseczku czas nam szybko mijał i słońce zaczęło zachodzić.
Doczekaliśmy się w końcu na autko i całe szczęście bo przejażdżka była bardzo ekstremalna i zapierająca dech . Oj podobało mi się bardzo. Było szybko i niebezpiecznie. Później pojechaliśmy do bazy gdzie miały się odbyć występy artystyczne. Były tańce i popisy tutejszych artystów.
Roztańczeni i rozbawieni wróciliśmy do hotelu gdzie przy kolacji również dopisywały nam humory.
Zobaczymy co przyniesie jutrzejszy dzień.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
takie tam: http://demotywatory.pl/4060858/Polski-turysta
OdpowiedzUsuńMusze Ci troche podokuczac, bo strasznie zazdroszcze tego wyjazdu :) Poza tym dociera do mnie, ze ja dopiero za jakis czas bede mogla sie ruszyc z domu :P
Pieknie. Kiedy bedzie reszta, bo rozumiem, ze jeszcze nie konie Cudowne kolory, piekne wspomnienia. A my teraz jestesmy w Birmie i Basia lezy w lozku. Noca kibelek odwiedzila 12 razy. Teraz odsypia. Pozdrawiamy i wiecej komentarzy jak Basia wydobrzeje i wspolnie jeszce raz bloga przeczytamy.
OdpowiedzUsuń